Jak wspierać bliskich

Jak wspierać bliskich

Lipiec 15, 2018 47

Każdemu w życiu przytrafiła się sytuacja, gdy znajomy lub przyjaciel zadzwonił z informacją, że coś się stało, nie wie co robić i nie może się pozbierać. Poniżej przedstawię kilka kwestii, na które można zwrócić uwagę, gdy chcielibyśmy wesprzeć taką osobę.

 

Co jest ważne przy wspieraniu?
Czas. To, co możemy dać osobie w kryzysie w pierwszej kolejności, to nasz własny czas. Niekiedy wystarczy tylko posiedzieć razem, by ktoś mógł się wygadać, czasem trzeba czegoś więcej. Czas jest jednak podstawową kwestią. Możemy zaproponować spędzenie czasu we dwójkę (może to być na żywo albo telefonicznie, tak jak tego potrzebuje ta osoba), bądź w małym gronie bliskich.

Słuchanie. Kolejna kwestia to pozwolenie tej osobie by mówiła swobodnie, wsłuchanie się w jej historię, zainteresowanie nią, bycie gotowym na usłyszenie może i trudnych spraw z jej życia. Może się pojawić pokusa, by dać poradę, warto wtedy przemyśleć czy nie lepiej jest się powstrzymać. Z perspektywy trzeciej osoby może to być sprawa prosta do rozwiązania, nawet banalna. Jednak ta osoba cierpi i na tamten moment nie potrafiła zachować się w inny sposób, wiec wtedy nasze rady może odebrać jako brak zrozumienia. Bo to, czego osoba cierpiąca potrzebuje bardziej niż rad to wysłuchania i zrozumienia. Jestem zwolennikiem dawania rad, ale głównie wtedy, gdy ktoś o to poprosi i gdy stres się zmniejszy.

Bliskość. Jeżeli to jest ktoś nam bardzo bliski, ktoś kogo darzymy przyjaźnią bądź miłością to można taką osobę przytulić lub potrzymać za rękę. To są często naturalne odruchy, które pojawiają się w takich sytuacjach.

Uwaga. Warto takiej osobie poświęcić jak najwięcej uwagi, czyli pozwolić by całe spotkanie i rozmowa było tylko o niej. Można dopytywać o więcej informacji, co się dokładnie wydarzyło, o to jak taka osoba się czuje, co myśli, co zamierza. Ważne, by nie przenosić uwagi na nas samych, to znaczy nie opowiadać o swoich problemach.

Ważność. Warto dać do zrozumienia takiej osobie, że to, co się z nią dzieje, jest dla nas ważne. Czyli nie bagatelizować problemu, nawet jeżeli z naszej perspektywy to błahostka, to jednak z jej perspektywy to coś bolesnego. Ważność sprawy możemy okazać poprzez skupianie się na tej historii, która ta osoba opowiada. Nie powinniśmy mówić zdań typu: ‚To nic takiego”, „Na pewno Ci się poprawi”.

Nastrój. Jeżeli ktoś cierpi to najlepiej spotkać się w małym gronie bądź tylko we dwójkę. Wyłączyć telewizor, radio. Zamknąć się w pokoju by inni nie słyszeli, stworzyć warunki prywatności. Dajmy tej osobie poczuć, że poważnie traktujemy ten problem, nie wybuchamy śmiechem, nie rozśmieszajmy jej. Pozwólmy, by to ona nadała klimat. Jeżeli zrobi się ciężko, to wczujmy się w to jak trudne musi to być dla tej osoby.

 

Jak to może wyglądać w praktyce?
Dla zobrazowania przedstawię wymyśloną sytuację. Do pani Zofii zadzwoniła przyjaciółka i powiedziała, że prawdopodobnie maż ją zdradza. Pani Zofia zapytała jak się czuje i dowiedziała się, że przyjaciółka nie może przestać o tym myśleć i że nie wie co ma robić. Nie może się pozbierać i nie wiedziała do kogo się z tym zwrócić. Zaczęła przepraszać, że jej zawraca głowę takimi rzeczami. Pani Zofia zaproponowała, że wpadnie do koleżanki, napiją się herbaty i ona wszystko jej opowie. Spędziły tak razem dwie godziny, Pani Zofia wysłuchała dokładnie całej historii. Nie dawała rad, nie oceniała czy to jest zasadne, ani czy to jest dobre, czy złe. Słuchała uważnie, dopytywała o szczegóły i to jak się z tym wszystkim czuje. Pytała się, czy może jej jakoś pomóc i czy czegoś potrzebuje.

 

Co przykładowo możemy mówić podczas wspierania:
„Musisz się czuć okropnie przez to wszystko”

„Nie wiem co powiedzieć, ale to musi być dla Ciebie bardzo trudne”

„Czego potrzebujesz, może coś mogę zrobić?”

„Nigdzie się nie śpieszę, chcę Cię wysłuchać, opowiedz mi wszystko po kolei”

„Masz prawo się tak czuć w twojej sytuacji”

 

Czego nie powinniśmy mówić podczas wspierania:
„Nie martw się, nie ma co płakać”

„To nic takiego, każdego coś takiego spotyka”

„Ja to kiedyś też miałam taką sytuację, to było tak, że …”

„Powinnaś go wyrzucić z domu”

„To niemądre tak się denerwować o jeden drobiazg, przecież nie wiesz, czy to prawda”

„Nie myśl o tym i zobacz ile dobrego Cię w życiu spotkało”

 

Wsparcie dla jednych może być łatwiejsze a dla innych nie. Najważniejsze to poświęcić czas takiej osobie, swoją uwagę i powstrzymać się od własnej opinii i doradzania. Czasem to wystarczy, bo najważniejsze dla takiej osoby jest to, że jesteśmy przy niej, że może na nas liczyć, gdy się źle czuje. Może się też zdarzyć odwrotna sytuacja. Gdy będziemy sami potrzebowali wsparcia to, to co jest w naszej mocy to zwrócenie się z prośbą o pomoc do najbliższych. Gdy już taką pomoc zaczniemy otrzymywać i okaże się, że ktoś nam doradza i podsuwa rozwiązanie, to możemy powiedzieć: „Potrzebuję, byś mnie wysłuchała, źle się czuję i nie chce rad, chce po prostu się wygadać i pobyć z Tobą”. Moc jest zawsze po obu stronach.